وَقَالُواْ

مَا

فِي

بُطُونِ

هَٰذِهِ

ٱلۡأَنۡعَٰمِ

خَالِصَةٞ

لِّذُكُورِنَا

وَمُحَرَّمٌ

عَلَىٰٓ

أَزۡوَٰجِنَاۖ

وَإِن

يَكُن

مَّيۡتَةٗ

فَهُمۡ

فِيهِ

شُرَكَآءُۚ

سَيَجۡزِيهِمۡ

وَصۡفَهُمۡۚ

إِنَّهُۥ

حَكِيمٌ

عَلِيمٞ

١٣٩

Wọ́n tún wí pé: “Ohun tí ń bẹ nínú ikùn àwọn ẹran-ọ̀sìn wọ̀nyí jẹ́ ti àwọn ọkùnrin wa nìkan, ó sì jẹ́ èèwọ̀ fún àwọn obìnrin wa.” Tí ó bá sì jẹ́ òkú ọmọ-ẹran, akẹgbẹ́ sì ni wọn nínú (ìpín) rẹ̀.[1] (Allāhu) yóò san wọ́n ní ẹ̀san irọ́ (ẹnu) wọn. Dájúdájú Òun ni Ọlọ́gbọ́n, Onímọ̀. ¹