وَقَالُوْا

هٰذِهٖۤ

اَنْعَامٌ

وَّحَرْثٌ

حِجْرٌ ۖۗ

لَّا

یَطْعَمُهَاۤ

اِلَّا

مَنْ

نَّشَآءُ

بِزَعْمِهِمْ

وَاَنْعَامٌ

حُرِّمَتْ

ظُهُوْرُهَا

وَاَنْعَامٌ

لَّا

یَذْكُرُوْنَ

اسْمَ

اللّٰهِ

عَلَیْهَا

افْتِرَآءً

عَلَیْهِ ؕ

سَیَجْزِیْهِمْ

بِمَا

كَانُوْا

یَفْتَرُوْنَ

۟

Сынымнар өчен билгеләнгән иген вә хайваннар хәрам, ул нәрсәләрне һичкем ашамас мәгәр без теләгән кешеләр, ягъни сынымнарга хезмәт итүчеләр генә ашар, дип нәфес теләкләре белән батыл хөкемнәр чыгардылар вә бәгъзе хайваннарга утыру, аркасына әйберләр йөкләү хәрам булды, дип кырга чыгарып җибәрәләр, дәхи хайванны бугазлаганда Аллаһ исемен әйтмичә сынымнар исемен әйтеп бугазларлар һәм Аллаһ шулай кушты дип, Аллаһуга ялганны ифтира кылырлар, шуның өчен Аллаһ тиздән аларны каты ґәзаб белән җәза кылыр.