وَيَوۡمَ

يَحۡشُرُهُمۡ

جَمِيعٗا

يَٰمَعۡشَرَ

ٱلۡجِنِّ

قَدِ

ٱسۡتَكۡثَرۡتُم

مِّنَ

ٱلۡإِنسِۖ

وَقَالَ

أَوۡلِيَآؤُهُم

مِّنَ

ٱلۡإِنسِ

رَبَّنَا

ٱسۡتَمۡتَعَ

بَعۡضُنَا

بِبَعۡضٖ

وَبَلَغۡنَآ

أَجَلَنَا

ٱلَّذِيٓ

أَجَّلۡتَ

لَنَاۚ

قَالَ

ٱلنَّارُ

مَثۡوَىٰكُمۡ

خَٰلِدِينَ

فِيهَآ

إِلَّا

مَا

شَآءَ

ٱللَّهُۚ

إِنَّ

رَبَّكَ

حَكِيمٌ

عَلِيمٞ

١٢٨

Алардын баарын чогулта турган Күндө (Аллах) «О, жиндердин жамааты! Инсандардан (азгырганыңарды) көбөйтүп жибердиңер!» (дейт). Анан жиндердин (азгырыгына кабылган) инсандардан болгон достору (күнөөсүн мойнуна алып): “О, Раббибиз! Биз бири-бирибизден пайдаланган болчубуз. Эми, Өзүң бизге белгилеп койгон убакытыбызга (Кыямат сурагына) келдик” дешет. «Жайыңар тозок! - дейт (Аллах). Анда түбөлүк каласыңар! Аллах каалагандар гана (чыгарылат)» Чынында, сенин Раббиң Даанышман, Билүүчү.[1] ¹