وَيَوۡمَ

يَحۡشُرُهُمۡ

جَمِيعٗا

يَٰمَعۡشَرَ

ٱلۡجِنِّ

قَدِ

ٱسۡتَكۡثَرۡتُم

مِّنَ

ٱلۡإِنسِۖ

وَقَالَ

أَوۡلِيَآؤُهُم

مِّنَ

ٱلۡإِنسِ

رَبَّنَا

ٱسۡتَمۡتَعَ

بَعۡضُنَا

بِبَعۡضٖ

وَبَلَغۡنَآ

أَجَلَنَا

ٱلَّذِيٓ

أَجَّلۡتَ

لَنَاۚ

قَالَ

ٱلنَّارُ

مَثۡوَىٰكُمۡ

خَٰلِدِينَ

فِيهَآ

إِلَّا

مَا

شَآءَ

ٱللَّهُۚ

إِنَّ

رَبَّكَ

حَكِيمٌ

عَلِيمٞ

١٢٨

(Эсланг, Аллоҳ) уларнинг барчаларини тўплайдиган кунда: «Эй жинлар жамоаси, инсонлардан жуда кўпини (адаштирдингиз)», дер. Шунда у жинларнинг инсонлардан бўлган дўстлари: «Парвардигоро, бизлар бир-биримиздан фойдаландик ва Ўзинг биз учун белгилаб қўйган ажалимизга етиб келдик», деганларида Аллоҳ айтур: «Жойингиз дўзахдир! Унда абадий қолурсиз, фақат Аллоҳнинг истагани бундан мустасно». Албатта, Парвардигорингиз Билгувчи ва Ҳаким Зотдир.