وَيَوۡمَ

يَحۡشُرُهُمۡ

جَمِيعٗا

يَٰمَعۡشَرَ

ٱلۡجِنِّ

قَدِ

ٱسۡتَكۡثَرۡتُم

مِّنَ

ٱلۡإِنسِۖ

وَقَالَ

أَوۡلِيَآؤُهُم

مِّنَ

ٱلۡإِنسِ

رَبَّنَا

ٱسۡتَمۡتَعَ

بَعۡضُنَا

بِبَعۡضٖ

وَبَلَغۡنَآ

أَجَلَنَا

ٱلَّذِيٓ

أَجَّلۡتَ

لَنَاۚ

قَالَ

ٱلنَّارُ

مَثۡوَىٰكُمۡ

خَٰلِدِينَ

فِيهَآ

إِلَّا

مَا

شَآءَ

ٱللَّهُۚ

إِنَّ

رَبَّكَ

حَكِيمٌ

عَلِيمٞ

١٢٨

Уларнинг ҳаммасини тўплайдиган кунда: «Эй, жинлар жамоаси, инсдан (адаштирганларингизни) кўпайтирвордингиз?!» – дер. Уларнинг инсдан бўлган дўстлари: «Эй Роббимиз, биз бир-биримиздан ҳузур топдик ва бизга белгилаган ажалингга етиб келдик», – дерлар. У зот: «Қайтар жойингиз дўзахдир. Магар Аллоҳ хоҳласа (қолмайсиз)», – дер. Албатта, Роббинг ҳикматли ва билимли Зотдир.¹