أَوَمَن

كَانَ

مَيۡتٗا

فَأَحۡيَيۡنَٰهُ

وَجَعَلۡنَا

لَهُۥ

نُورٗا

يَمۡشِي

بِهِۦ

فِي

ٱلنَّاسِ

كَمَن

مَّثَلُهُۥ

فِي

ٱلظُّلُمَٰتِ

لَيۡسَ

بِخَارِجٖ

مِّنۡهَاۚ

كَذَٰلِكَ

زُيِّنَ

لِلۡكَٰفِرِينَ

مَا

كَانُواْ

يَعۡمَلُونَ

١٢٢

Әйә бер кеше мәет мисалында имансыз, белемсез иде. Без аны Коръән белән тергездек һәм аңа мәгърифәт – һидәят нурын бирдек, шул нур белән кешеләр арасында ислам динен яктыртып йөрер, наданлык һидәятсезлек караңгылыгында калып шул караңгылыктан чыкмый торган кеше белән бертигез булырмы? Әнә шулай Коръән белән гамәл кылучыларга яхшы эшләре зиннәтле күренсә, кәферләргә Аллаһуга каршы булган начар эшләре зиннәтле булып күренде.