أَوَمَن

كَانَ

مَيۡتٗا

فَأَحۡيَيۡنَٰهُ

وَجَعَلۡنَا

لَهُۥ

نُورٗا

يَمۡشِي

بِهِۦ

فِي

ٱلنَّاسِ

كَمَن

مَّثَلُهُۥ

فِي

ٱلظُّلُمَٰتِ

لَيۡسَ

بِخَارِجٖ

مِّنۡهَاۚ

كَذَٰلِكَ

زُيِّنَ

لِلۡكَٰفِرِينَ

مَا

كَانُواْ

يَعۡمَلُونَ

١٢٢

Оё касе, ки [дилаш аз ҷаҳлу ширк] мурда буд ва мо [бо тавҳиду имон] зиндааш гардонидем ва нуре барояш падид овардем, то дар партави [ҳидоят] он миёни мардум гом бардорад, ҳамчун касест, ки гӯӣ дар торикиҳо [гирифтор] аст ва аз он берун омаданӣ нест? Он чи кофирон мекарданд, ин гуна барояшон ороста шудааст