أَوَمَن

كَانَ

مَيۡتٗا

فَأَحۡيَيۡنَٰهُ

وَجَعَلۡنَا

لَهُۥ

نُورٗا

يَمۡشِي

بِهِۦ

فِي

ٱلنَّاسِ

كَمَن

مَّثَلُهُۥ

فِي

ٱلظُّلُمَٰتِ

لَيۡسَ

بِخَارِجٖ

مِّنۡهَاۚ

كَذَٰلِكَ

زُيِّنَ

لِلۡكَٰفِرِينَ

مَا

كَانُواْ

يَعۡمَلُونَ

١٢٢

Оё он касе, ки дар гумроҳи мурда буд ва Мо бо имон зиндааш сохтем ва нуре дар роҳаш доштем ва ба пайравии паёмбарон тавфиқаш намудем, то ба он дар миёни мардум роҳи худро биёбад, монанди касест, ки дар торикии ҷаҳолат ва гумроҳиҳо гирифтор аст ва роҳи берун шуданро намедонад? Ҳеҷ гоҳ баробар намешаванд. Чунон ки ин кофире, ки бо шумо дар боби гӯшти худмурда баҳс мекунад эй мӯъминон, амали бадашро барояш ороста кардам, онро маъқул донист. Инчунин амалҳои инкоркунандагони роҳи ҳақро дар назарашон ороста гардондам, то ки гирифтори азоб гарданд ! ¹