وَكَذَٰلِكَ

جَعَلۡنَا

لِكُلِّ

نَبِيٍّ

عَدُوّٗا

شَيَٰطِينَ

ٱلۡإِنسِ

وَٱلۡجِنِّ

يُوحِي

بَعۡضُهُمۡ

إِلَىٰ

بَعۡضٖ

زُخۡرُفَ

ٱلۡقَوۡلِ

غُرُورٗاۚ

وَلَوۡ

شَآءَ

رَبُّكَ

مَا

فَعَلُوهُۖ

فَذَرۡهُمۡ

وَمَا

يَفۡتَرُونَ

١١٢

I w ten sposób każdemu prorokowi wyznaczyliśmy jakiegoś wroga - szatanów spośród ludzi i dżinów: jedni drugim podszeptują ozdobne słowa dla oszukania. Ale gdyby zechciał twój Pan, to oni by tego nie uczynili. Zostaw ich więc, i to, co oni wymyślają!