وَكَذَٰلِكَ

جَعَلۡنَا

لِكُلِّ

نَبِيٍّ

عَدُوّٗا

شَيَٰطِينَ

ٱلۡإِنسِ

وَٱلۡجِنِّ

يُوحِي

بَعۡضُهُمۡ

إِلَىٰ

بَعۡضٖ

زُخۡرُفَ

ٱلۡقَوۡلِ

غُرُورٗاۚ

وَلَوۡ

شَآءَ

رَبُّكَ

مَا

فَعَلُوهُۖ

فَذَرۡهُمۡ

وَمَا

يَفۡتَرُونَ

١١٢

Ва [эй Паёмбар- Муҳаммад, туро бо душмании мушрикон озмудем ва] ҳамчунин, барои ҳар паёмбаре душмане аз шаётини инс ва ҷин қарор додем, ки бархе аз онон дар ниҳон ба бархе дигар суханони фиребанда [ва беасос] илқо мекунанд ва агар Парвардигорат мехост, [ҳаргиз] чунин намекарданд.Пас, ононро ба дурӯғҳое, ки мебофанд, вогузор