وَجَعَلُوْا

لِلّٰهِ

شُرَكَآءَ

الْجِنَّ

وَخَلَقَهُمْ

وَخَرَقُوْا

لَهٗ

بَنِیْنَ

وَبَنٰتٍ

بِغَیْرِ

عِلْمٍ ؕ

سُبْحٰنَهٗ

وَتَعٰلٰی

عَمَّا

یَصِفُوْنَ

۟۠

  Мушрикон дар ибодат карданашон барои Аллоҳ шариконе аз ҷин қарор доданд ва эътиқодашон ин буд, ки онҳо нафъ ё зараре расонда метавонанд ва ҳол он ки ҷинро Аллоҳ офаридааст. Аллоҳ, ки дар офариниши махлуқоташ касеро шарик нагирифт, инчунин дар ибодаташ касеро бо худ шарик муқаррар насохт. Ва аз рӯи нодонӣ барои Ӯ писарону духтарон нисбат доданд. Ӯ пок аст ва болотар аст аз он чӣ васфаш мекунанд! ¹