إِنَّا

عَرَضۡنَا

ٱلۡأَمَانَةَ

عَلَى

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

وَٱلۡأَرۡضِ

وَٱلۡجِبَالِ

فَأَبَيۡنَ

أَن

يَحۡمِلۡنَهَا

وَأَشۡفَقۡنَ

مِنۡهَا

وَحَمَلَهَا

ٱلۡإِنسَٰنُۖ

إِنَّهُۥ

كَانَ

ظَلُومٗا

جَهُولٗا

٧٢

   Мо ин амонатро¹ бар осмонҳову замин ва кӯҳҳо арза доштем, пас онҳо аз таҳаммули он рӯй гардонданд ва аз он тарсиданд, ки шояд ин талабро ба ҷой оварда наметавонанд. Инсон ба нотавонии худ он амонатро бар душ гирифт, ки ҳароина, ӯ ситамкору нодон буд,