۞ تُرۡجِي
مَن
تَشَآءُ
مِنۡهُنَّ
وَتُـٔۡوِيٓ
إِلَيۡكَ
مَن
تَشَآءُۖ
وَمَنِ
ٱبۡتَغَيۡتَ
مِمَّنۡ
عَزَلۡتَ
فَلَا
جُنَاحَ
عَلَيۡكَۚ
ذَٰلِكَ
أَدۡنَىٰٓ
أَن
تَقَرَّ
أَعۡيُنُهُنَّ
وَلَا
يَحۡزَنَّ
وَيَرۡضَيۡنَ
بِمَآ
ءَاتَيۡتَهُنَّ
كُلُّهُنَّۚ
وَٱللَّهُ
يَعۡلَمُ
مَا
فِي
قُلُوبِكُمۡۚ
وَكَانَ
ٱللَّهُ
عَلِيمًا
حَلِيمٗا
٥١
(نوبت) هر یک از زنانت را که بخواهی (میتوانی) به تاخیر اندازی و هر کدام را بخواهی (میتوانی) نزد خود جای دهی، و اگر یکی از آنان را که (از او) کناره گرفتهای باز (به بستر خود) طلب کنی، (در هر حال،) بر تو هیچ گناهی نیست، این نزدیکتر است به آن که چشمانشان روشن گردد و اندوهگین نشوند و همگیشان به آنچه به ایشان دادهای خشنود گردند و الله آنچه را که در دلهای شماست میداند و الله دانای بردبار است.