تُرْجِیْ

مَنْ

تَشَآءُ

مِنْهُنَّ

وَتُـْٔوِیْۤ

اِلَیْكَ

مَنْ

تَشَآءُ ؕ

وَمَنِ

ابْتَغَیْتَ

مِمَّنْ

عَزَلْتَ

فَلَا

جُنَاحَ

عَلَیْكَ ؕ

ذٰلِكَ

اَدْنٰۤی

اَنْ

تَقَرَّ

اَعْیُنُهُنَّ

وَلَا

یَحْزَنَّ

وَیَرْضَیْنَ

بِمَاۤ

اٰتَیْتَهُنَّ

كُلُّهُنَّ ؕ

وَاللّٰهُ

یَعْلَمُ

مَا

فِیْ

قُلُوْبِكُمْ ؕ

وَكَانَ

اللّٰهُ

عَلِیْمًا

حَلِیْمًا

۟

Mahimo nimo nga ipaundang (ang turno sa) kinsay imong gibuot kanila (nga imong mga asawa), ug mahimo nimong dawaton kung kinsa ang imong gusto, ug kung kinsa ang imong gitinguha niadtong imong gilangay (ang iyang turno sa temporaryo); walay pagbasol kanimo (sa pagdawat kaniya pag-usab); kini mao ang labing tukma, aron sila mahupay ug dili maguol, ug nga silang tanan mahimuot sa unsay imong ihatag kanila. Ang Allah nahibalo kon unsa ang anaa sa inyong mga kasingkasing. Ang Allah mao ang Labing Nasayud sa Tanan, ang Labing Mapailubon.