یٰۤاَیُّهَا

النَّبِیُّ

اِنَّاۤ

اَحْلَلْنَا

لَكَ

اَزْوَاجَكَ

الّٰتِیْۤ

اٰتَیْتَ

اُجُوْرَهُنَّ

وَمَا

مَلَكَتْ

یَمِیْنُكَ

مِمَّاۤ

اَفَآءَ

اللّٰهُ

عَلَیْكَ

وَبَنٰتِ

عَمِّكَ

وَبَنٰتِ

عَمّٰتِكَ

وَبَنٰتِ

خَالِكَ

وَبَنٰتِ

خٰلٰتِكَ

الّٰتِیْ

هَاجَرْنَ

مَعَكَ ؗ

وَامْرَاَةً

مُّؤْمِنَةً

اِنْ

وَّهَبَتْ

نَفْسَهَا

لِلنَّبِیِّ

اِنْ

اَرَادَ

النَّبِیُّ

اَنْ

یَّسْتَنْكِحَهَا ۗ

خَالِصَةً

لَّكَ

مِنْ

دُوْنِ

الْمُؤْمِنِیْنَ ؕ

قَدْ

عَلِمْنَا

مَا

فَرَضْنَا

عَلَیْهِمْ

فِیْۤ

اَزْوَاجِهِمْ

وَمَا

مَلَكَتْ

اَیْمَانُهُمْ

لِكَیْلَا

یَكُوْنَ

عَلَیْكَ

حَرَجٌ ؕ

وَكَانَ

اللّٰهُ

غَفُوْرًا

رَّحِیْمًا

۟

Ий пәйгамбәр г-м, мөһерләрен биргән хатыннарыңны сиңа хәләл иттек, вә кәферләрдән Без синең кулыңа әсир төшергән җария хатыннардан синең кулында булганнарын сиңа хәләл иттек, вә атаң белән бертуган ир кардәшеңнең кызларын, вә атаң белән бертуган кыз кардәшеңнең кызларын, вә анаң белән бертуган ир кардәшеңнең кызларын, вә синең белән бергә Мәккәдән Мәдинәгә күчеп килгән анаң белән бертуган кыз кардәшеңнең кызларын сиңа хәләл иттек, дәхи мәһер алмыйча үзен сиңа һибә итүче мөэминә хатынны сиңа хәләл иттек, әгәр аш аны никахланырга теләсәң, мөэминә хатынның мәһер алмыйча үзен сиңа һибә итүе белән сиңа хәләл булуы сиңа хастыр, башка мөэминнәргә хәләл түгелдер. Тәхкыйк Без белдек, мөэминнәргә никах эшләрендә фарыз иткән нәрсәләребезне ягъни никахлана торган хатынның мөэминә булуын, вә дүрттән арттырмауны, әгәр бердән артык булса, һәрберсен тигез тәэмин итүне, вә мәһер бирүне, вә җария хатыннарга киңлек бирүебезне белдек, ягъни белеп хөкем иттек. Ий Мухәммәд г-м, мәһер бирмичә никахлануны сиңа гына рөхсәт иттек, сиңа тарлык булмасын өчен. Аллаһ мөэминнәрнең кимчелеген ярлыкаучы вә аларга рәхимле булды.