اُدْعُوْهُمْ

لِاٰبَآىِٕهِمْ

هُوَ

اَقْسَطُ

عِنْدَ

اللّٰهِ ۚ

فَاِنْ

لَّمْ

تَعْلَمُوْۤا

اٰبَآءَهُمْ

فَاِخْوَانُكُمْ

فِی

الدِّیْنِ

وَمَوَالِیْكُمْ ؕ

وَلَیْسَ

عَلَیْكُمْ

جُنَاحٌ

فِیْمَاۤ

اَخْطَاْتُمْ

بِهٖ ۙ

وَلٰكِنْ

مَّا

تَعَمَّدَتْ

قُلُوْبُكُمْ ؕ

وَكَانَ

اللّٰهُ

غَفُوْرًا

رَّحِیْمًا

۟

Onları (əsil-nəsəbləri bilinsin deyə) öz atalarının adları ilə çağırın. Bu, Allah yanında daha düzgündür (daha ədalətlidir). Atalarının kim olduğunu bilməsəniz, onlar sizin din qardaşlarınız və yaxınlarınızdır (əmioğlanlarınız və ya azad kölələrinizdir; onları qardaşım, əmioğlum, dostum deyə çağırın). Etdiyiniz səhvlərə (məsələn, birinin atasını bilmədən səhv saldığınıza) görə sizə günah yoxdur. Lakin (qadağan olunduqdan sonra) qəsdən etdiyiniz işlərdən ötrü günah vardır. Allah (bəndələrini) bağışlayandır, rəhm edəndir!