ٱدۡعُوهُمۡ

لِأٓبَآئِهِمۡ

هُوَ

أَقۡسَطُ

عِندَ

ٱللَّهِۚ

فَإِن

لَّمۡ

تَعۡلَمُوٓاْ

ءَابَآءَهُمۡ

فَإِخۡوَٰنُكُمۡ

فِي

ٱلدِّينِ

وَمَوَٰلِيكُمۡۚ

وَلَيۡسَ

عَلَيۡكُمۡ

جُنَاحٞ

فِيمَآ

أَخۡطَأۡتُم

بِهِۦ

وَلَٰكِن

مَّا

تَعَمَّدَتۡ

قُلُوبُكُمۡۚ

وَكَانَ

ٱللَّهُ

غَفُورٗا

رَّحِيمًا

٥

Онон [писархондаҳо]-ро ба падаронашон нисбат диҳед, [ки] назди Аллоҳ таоло одилонатар аст. Агар падаронашонро намешиносед, пас, онҳо бародарони динӣ ва бардагони озодшуда [ва дар ҳукми дӯстони] шумо ҳастанд. Дар мавриди он чи [қаблан] иштибоҳ кардаед, гуноҳе бар шумо нест; вале он чи дилҳоятон қасди онро дорад [ва амдан бар забон меоваред, гуноҳ аст; пас, агар тавба кунед] ҳамвора Аллоҳ таоло омурзандаи меҳрубон аст