ٱدۡعُوهُمۡ

لِأٓبَآئِهِمۡ

هُوَ

أَقۡسَطُ

عِندَ

ٱللَّهِۚ

فَإِن

لَّمۡ

تَعۡلَمُوٓاْ

ءَابَآءَهُمۡ

فَإِخۡوَٰنُكُمۡ

فِي

ٱلدِّينِ

وَمَوَٰلِيكُمۡۚ

وَلَيۡسَ

عَلَيۡكُمۡ

جُنَاحٞ

فِيمَآ

أَخۡطَأۡتُم

بِهِۦ

وَلَٰكِن

مَّا

تَعَمَّدَتۡ

قُلُوبُكُمۡۚ

وَكَانَ

ٱللَّهُ

غَفُورٗا

رَّحِيمًا

٥

Писархондагонро ба номи падарашон бихонед, ки дар назди Аллоҳ мувофиқи инсоф аст. Агар дар ҳақиқат падарашонро намешиносед, пас онҳоро ба номи «бародари динӣ», ки байни шумо ҷамъ меоварад, бихонед, зеро онон бародарони динӣ ва маволии (ғуломҳои озодкардаи) шумо бошанд. Агар пеш аз ин хатое кардаед, боке нест, магар он ки ба қасди дил кунед. Ва Аллоҳ омурзандаи хатои банда аст ва ба тавбакунандагон меҳрубон аст!