وَاِذْ

تَقُوْلُ

لِلَّذِیْۤ

اَنْعَمَ

اللّٰهُ

عَلَیْهِ

وَاَنْعَمْتَ

عَلَیْهِ

اَمْسِكْ

عَلَیْكَ

زَوْجَكَ

وَاتَّقِ

اللّٰهَ

وَتُخْفِیْ

فِیْ

نَفْسِكَ

مَا

اللّٰهُ

مُبْدِیْهِ

وَتَخْشَی

النَّاسَ ۚ

وَاللّٰهُ

اَحَقُّ

اَنْ

تَخْشٰىهُ ؕ

فَلَمَّا

قَضٰی

زَیْدٌ

مِّنْهَا

وَطَرًا

زَوَّجْنٰكَهَا

لِكَیْ

لَا

یَكُوْنَ

عَلَی

الْمُؤْمِنِیْنَ

حَرَجٌ

فِیْۤ

اَزْوَاجِ

اَدْعِیَآىِٕهِمْ

اِذَا

قَضَوْا

مِنْهُنَّ

وَطَرًا ؕ

وَكَانَ

اَمْرُ

اللّٰهِ

مَفْعُوْلًا

۟

[Banggitin, O Propeta Muḥammad] noong nagsasabi ka [kay Zayd bin Ḥārithah na] biniyayaan ni Allāh [ng Islām] at biniyayaan mo [ng pagpapalaya]: “Magpanatili ka sa iyo ng maybahay mo at mangilag kang magkasala kay Allāh,” samantalang nagkukubli ka sa sarili mo ng bagay na si Allāh ay maglalantad nito at natatakot ka sa mga tao samantalang si Allāh ay higit na karapat-dapat na matakot ka sa Kanya. Kaya noong nakatapos si Zayd mula sa kanya ng isang pangangailangan, ipinakasal Namin siya sa iyo upang walang mangyari sa mga mananampalataya na isang kaasiwaan sa mga maybahay ng mga ampon nila kapag nakatapos ang mga ito mula sa mga iyon ng isang pangangailangan. Laging ang utos ni Allāh ay nagagawa.