وَمَا

كَانَ

لِمُؤْمِنٍ

وَّلَا

مُؤْمِنَةٍ

اِذَا

قَضَی

اللّٰهُ

وَرَسُوْلُهٗۤ

اَمْرًا

اَنْ

یَّكُوْنَ

لَهُمُ

الْخِیَرَةُ

مِنْ

اَمْرِهِمْ ؕ

وَمَنْ

یَّعْصِ

اللّٰهَ

وَرَسُوْلَهٗ

فَقَدْ

ضَلَّ

ضَلٰلًا

مُّبِیْنًا

۟ؕ

Аллоҳ ва Унинг пайғамбари бир ишни ҳукм қилган — буюрган вақтида бирон мўмин ва мўмина учун (Аллоҳни ҳукмини қўйиб) ўз ишларидан ихтиёр қилиш жоиз эмасдир. Ким Аллоҳ ва Унинг пайғамбарига осий бўлса, бас, у очиқ йўлдан озиш билан йўлдан озибди. ¹