وَإِن

كُنتُنَّ

تُرِدۡنَ

ٱللَّهَ

وَرَسُولَهُۥ

وَٱلدَّارَ

ٱلۡأٓخِرَةَ

فَإِنَّ

ٱللَّهَ

أَعَدَّ

لِلۡمُحۡسِنَٰتِ

مِنكُنَّ

أَجۡرًا

عَظِيمٗا

٢٩

    Ва агар хоҳони ризогии Аллоҳу паёмбари Ӯ ва саройи ҷаннати доимии охират ҳастед, пас, ба ҳар ҳол сабр кунед. Ҳароина, Аллоҳ ба некӯкоронатон подоши бузурге хоҳад дод. Пас, онҳо ризогии Аллоҳ ва расулашро ва саройи охиратро ихтиёр намуданд.¹