يَٰٓأَيُّهَا

ٱلنَّبِيُّ

قُل

لِّأَزۡوَٰجِكَ

إِن

كُنتُنَّ

تُرِدۡنَ

ٱلۡحَيَوٰةَ

ٱلدُّنۡيَا

وَزِينَتَهَا

فَتَعَالَيۡنَ

أُمَتِّعۡكُنَّ

وَأُسَرِّحۡكُنَّ

سَرَاحٗا

جَمِيلٗا

٢٨

Эй Паёмбар, ба ҳамсаронат [ки нафақаи бештаре мехоҳанд] бигӯ: « Агар зиндагии дунё ва зинатҳояшро мехоҳед, биёед, то шуморо [бо ҳадяи муносиб] баҳраманд созам ва [бидуни ҳеҷ озоре] ба шоистагӣ раҳоятон кунам