مِّنَ

ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

رِجَالٞ

صَدَقُواْ

مَا

عَٰهَدُواْ

ٱللَّهَ

عَلَيۡهِۖ

فَمِنۡهُم

مَّن

قَضَىٰ

نَحۡبَهُۥ

وَمِنۡهُم

مَّن

يَنتَظِرُۖ

وَمَا

بَدَّلُواْ

تَبۡدِيلٗا

٢٣

   Аз мӯъминон мардоне ҳастанд, ки ба паймони Аллоҳ вафо карданд ва дар сахтию душвориҳо сабр пеша намуданд. Баъзе бар сари паймони хеш дар роҳи Аллоҳ ҷон бохтанд ё бар сидқу вафо аз дунё гузаштанд ва баъзе чашм ба роҳанд; ё нусрат ё шаҳодат ва мисли мунофиқон ҳеҷ паймонашонро дигаргун накардаанд,¹