یَحْسَبُوْنَ

الْاَحْزَابَ

لَمْ

یَذْهَبُوْا ۚ

وَاِنْ

یَّاْتِ

الْاَحْزَابُ

یَوَدُّوْا

لَوْ

اَنَّهُمْ

بَادُوْنَ

فِی

الْاَعْرَابِ

یَسْاَلُوْنَ

عَنْ

اَنْۢبَآىِٕكُمْ ؕ

وَلَوْ

كَانُوْا

فِیْكُمْ

مَّا

قٰتَلُوْۤا

اِلَّا

قَلِیْلًا

۟۠

Улар (яъни, мунофиқлар қўрқоқликлари сабабли кофир фирқалар Мадина атрофидан тарқаб кетганларидан кейин ҳам) у фирқаларни кетмаган, деб ўйлайдилар ва агар у фирқалар (яна қайтиб) қолсалар (мунофиқлар шаҳарда — сизларнинг ичингизда эмас, балки саҳрода) кўчманчи бадавийлар орасида бўлиб, сизларнинг ҳоли-хабарларингиз ҳақида сўраб-билиб туришни дўст тутадилар. Агар улар сизларнинг орангизда бўлганларида ҳам камдан-кам жанг қилган бўлур эдилар. ¹