وَإِذۡ

يَقُولُ

ٱلۡمُنَٰفِقُونَ

وَٱلَّذِينَ

فِي

قُلُوبِهِم

مَّرَضٞ

مَّا

وَعَدَنَا

ٱللَّهُ

وَرَسُولُهُۥٓ

إِلَّا

غُرُورٗا

١٢

Ва [низ ба ёд оваред] ҳангоме ки мунофиқон ва касоне, ки дар дилҳояшон беморӣ [шак ва тардид] буд, мегуфтанд: «Он чи Аллоҳ таоло ва Паёмбараш [дар бораи пирӯзӣ бар кофирон] ваъда додаанд, ҷуз фиребе беш нест»