وَاِذْ

یَقُوْلُ

الْمُنٰفِقُوْنَ

وَالَّذِیْنَ

فِیْ

قُلُوْبِهِمْ

مَّرَضٌ

مَّا

وَعَدَنَا

اللّٰهُ

وَرَسُوْلُهٗۤ

اِلَّا

غُرُوْرًا

۟

   Ва ба ёд оред, замонеро, ки мунофиқон ва онҳое, ки дар дилашон шакку шубҳа аст мегуфтанд: «Аллоҳ ва паёмбараш ҷуз ваъдаҳои дурӯғ ба мо ба монанди пирӯзӣ ва нусрат, ваъдаи дигаре надодаанд. Пас ӯро бовар накунед!»