وَإِذۡ

يَقُولُ

ٱلۡمُنَٰفِقُونَ

وَٱلَّذِينَ

فِي

قُلُوبِهِم

مَّرَضٞ

مَّا

وَعَدَنَا

ٱللَّهُ

وَرَسُولُهُۥٓ

إِلَّا

غُرُورٗا

١٢

Ўшанда мунофиқлар ва қалбларида касаллик борлар: «Аллоҳ ва Унинг Расули бизга ёлғондан бошқани ваъда қилмаган экан», дердилар.¹