فَٱصۡبِرۡ
كَمَا
صَبَرَ
أُوْلُواْ
ٱلۡعَزۡمِ
مِنَ
ٱلرُّسُلِ
وَلَا
تَسۡتَعۡجِل
لَّهُمۡۚ
كَأَنَّهُمۡ
يَوۡمَ
يَرَوۡنَ
مَا
يُوعَدُونَ
لَمۡ
يَلۡبَثُوٓاْ
إِلَّا
سَاعَةٗ
مِّن
نَّهَارِۭۚ
بَلَٰغٞۚ
فَهَلۡ
يُهۡلَكُ
إِلَّا
ٱلۡقَوۡمُ
ٱلۡفَٰسِقُونَ
٣٥
ಆದುದರಿಂದ (ಪ್ರವಾದಿಯರೇ,) ದೃಢಚಿತ್ತರಾಗಿದ್ದ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ತಾಳ್ಮೆ ವಹಿಸಿದಂತೆ ನೀವೂ ತಾಳ್ಮೆ ವಹಿಸಿರಿ. ಇವರ (ಸತ್ಯನಿಷೇಧಿಗಳ) ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಾವು ಅವಸರ ಪಡಬೇಡಿರಿ. ಇವರಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು (ಶಿಕ್ಷೆ) ಇವರು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಾಣುವ ದಿನದಂದು ನಾವು (ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ) ಒಂದು ಹಗಲಿನ ಒಂದು ತಾಸಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ತಂಗಲಿಲ್ಲವೋ ಎಂಬಂತೆ ಇವರಿಗೆ ಭಾಸ ವಾಗುವುದು. ಇದೊಂದು ಉದ್ಭೋದನೆಯಾಗಿದೆ. ದುರ್ಮಾರ್ಗಿಗಳಾದ ಜನತೆಯಲ್ಲದೆ ಇನ್ನಾರಾದರೂ ನಾಶ ಹೊಂದುವರೇ?