وَمَن

لَّا

يُجِبۡ

دَاعِيَ

ٱللَّهِ

فَلَيۡسَ

بِمُعۡجِزٖ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

وَلَيۡسَ

لَهُۥ

مِن

دُونِهِۦٓ

أَوۡلِيَآءُۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

فِي

ضَلَٰلٖ

مُّبِينٍ

٣٢

   Ва ҳар касе, ки қабул накунад даъвати даъваткунандаи Аллоҳро, ки даъват мекунад ба сӯи Аллоҳ, наметавонад, дар рӯйи замин аз азоби Аллоҳи барҳақ бигурезад ва ӯро ҷуз Аллоҳи барҳақ ҳеҷ ёваре нест ва дар гумроҳии ошкорест!»