وَإِذۡ

صَرَفۡنَآ

إِلَيۡكَ

نَفَرٗا

مِّنَ

ٱلۡجِنِّ

يَسۡتَمِعُونَ

ٱلۡقُرۡءَانَ

فَلَمَّا

حَضَرُوهُ

قَالُوٓاْ

أَنصِتُواْۖ

فَلَمَّا

قُضِيَ

وَلَّوۡاْ

إِلَىٰ

قَوۡمِهِم

مُّنذِرِينَ

٢٩

(Эй Муҳаммад алайҳис-салоту вас-салом), эсланг, Биз сизнинг олдингизда бир гуруҳ жинларни Қуръон тингласинлар, деб юборган эдик. Бас, қачонки улар (Қуръон тиловатига) ҳозир бўлишгач, (бир-бирларига): «Жим туринглар», дедилар. Энди қачонки (тиловат) тугатилгач, улар ўз қавмлари олдига огоҳлантиргувчи бўлган ҳолларида қайтиб кетдилар. ¹