۞ وَٱذۡكُرۡ

أَخَا

عَادٍ

إِذۡ

أَنذَرَ

قَوۡمَهُۥ

بِٱلۡأَحۡقَافِ

وَقَدۡ

خَلَتِ

ٱلنُّذُرُ

مِنۢ

بَيۡنِ

يَدَيۡهِ

وَمِنۡ

خَلۡفِهِۦٓ

أَلَّا

تَعۡبُدُوٓاْ

إِلَّا

ٱللَّهَ

إِنِّيٓ

أَخَافُ

عَلَيۡكُمۡ

عَذَابَ

يَوۡمٍ

عَظِيمٖ

٢١

Banggitin mo [si Hūd], ang kapatid ng [liping] `Ād, noong nagbabala siya sa mga kalipi niya sa Buhanginan.[5] Lumipas na ang mga mapagbabala noong bago pa niya at noong matapos na niya, [na nagsasabi]: “Huwag kayong sumamba maliban kay Allāh; tunay na ako ay nangangamba para sa inyo sa pagdurusa sa isang araw na sukdulan.” ¹