۞ وَٱذۡكُرۡ

أَخَا

عَادٍ

إِذۡ

أَنذَرَ

قَوۡمَهُۥ

بِٱلۡأَحۡقَافِ

وَقَدۡ

خَلَتِ

ٱلنُّذُرُ

مِنۢ

بَيۡنِ

يَدَيۡهِ

وَمِنۡ

خَلۡفِهِۦٓ

أَلَّا

تَعۡبُدُوٓاْ

إِلَّا

ٱللَّهَ

إِنِّيٓ

أَخَافُ

عَلَيۡكُمۡ

عَذَابَ

يَوۡمٍ

عَظِيمٖ

٢١

   Ва ба ёд биёвар эй паёмбар, бародари қавми Одро,¹ ки чун қавми худро дар Аҳқоф² аз омадани азоби илоҳӣ тарсонд ва ба ростӣ пеш аз ӯ паёмбароне буданд ва рафтанду пас аз ӯ паёмбароне омаданд, бо ин паём, ки ҷуз Аллоҳи якторо напарастед, ки ҳароина, ман аз азоби рӯзи бузурги қиёмат бар шумо метарсам ба сабаби ширк оварданатон.³