وَٱلَّذِي
قَالَ
لِوَٰلِدَيۡهِ
أُفّٖ
لَّكُمَآ
أَتَعِدَانِنِيٓ
أَنۡ
أُخۡرَجَ
وَقَدۡ
خَلَتِ
ٱلۡقُرُونُ
مِن
قَبۡلِي
وَهُمَا
يَسۡتَغِيثَانِ
ٱللَّهَ
وَيۡلَكَ
ءَامِنۡ
إِنَّ
وَعۡدَ
ٱللَّهِ
حَقّٞ
فَيَقُولُ
مَا
هَٰذَآ
إِلَّآ
أَسَٰطِيرُ
ٱلۡأَوَّلِينَ
١٧
و آنکه به پدر و مادرش گفت: اف بر شما! آیا به من وعده میدهید که من (از قبر) بیرون آورده خواهم شد، حال آنکه پیش از من اقوام و ملتهایی از جهان رفتهاند (و زنده نشدهاند) و آن دو (پدر و مادر) الله را میخوانند (و میگویند:) وای بر تو! ایمان بیاور، بیگمان وعدۀ الله حق است. اما او میگوید: این جز افسانههای مردمان گذشته نیست.