وَٱلَّذِي

قَالَ

لِوَٰلِدَيۡهِ

أُفّٖ

لَّكُمَآ

أَتَعِدَانِنِيٓ

أَنۡ

أُخۡرَجَ

وَقَدۡ

خَلَتِ

ٱلۡقُرُونُ

مِن

قَبۡلِي

وَهُمَا

يَسۡتَغِيثَانِ

ٱللَّهَ

وَيۡلَكَ

ءَامِنۡ

إِنَّ

وَعۡدَ

ٱللَّهِ

حَقّٞ

فَيَقُولُ

مَا

هَٰذَآ

إِلَّآ

أَسَٰطِيرُ

ٱلۡأَوَّلِينَ

١٧

Ang nagsabi sa mga magulang niya: “Pagkasuya sa inyong dalawa! Nangangako ba kayong dalawa sa akin na palabasin ako [sa libingan] samantalang lumipas na ang mga [ibang] salinlahi bago ko pa?” samantalang silang dalawa [na mga madulang] ay nagpapasaklolo kay Allāh, [na nagsasabi]: “Kapighatian sa iyo! Sumampalataya ka! Tunay na ang pangako ni Allāh ay [laging] totoo,” ngunit nagsasabi naman siya: “Walang iba ito kundi mga alamat ng mga sinauna.”