قُلۡ

أَرَءَيۡتُمۡ

إِن

كَانَ

مِنۡ

عِندِ

ٱللَّهِ

وَكَفَرۡتُم

بِهِۦ

وَشَهِدَ

شَاهِدٞ

مِّنۢ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

عَلَىٰ

مِثۡلِهِۦ

فَـَٔامَنَ

وَٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

لَا

يَهۡدِي

ٱلۡقَوۡمَ

ٱلظَّٰلِمِينَ

١٠

Айтинг: («Эй мушриклар), хабар берингиз-чи, агар (ушбу Қуръон) Аллоҳнинг ҳузуридан бўлса-ю, сизлар унга кофир бўлсангизлар ва Бани Исроилдан бўлган бир гувоҳ ҳам у (Қуръон)нинг ўхшаши (ёлғиз Аллоҳ томонидангина нозил бўлиши)га гувоҳлик бериб, иймон келтирса-ю, сизлар (унга иймон келтиришдан) кибр-ҳаво қилсангизлар (яъни, сизлар энг золим одамлар бўлиб қолмайсизларми?!) Албатта Аллоҳ золим қавмни ҳидоят қилмас!» ¹