وَٱلۡأَرۡضَ

فَرَشۡنَٰهَا

فَنِعۡمَ

ٱلۡمَٰهِدُونَ

٤٨

   Ва заминро паҳн кардаем ва барои зиндагии мардумон омода сохтаем, пас чӣ омодакунандагони хубе ҳастем!¹