فَقَرَّبَهُۥٓ

إِلَيۡهِمۡ

قَالَ

أَلَا

تَأۡكُلُونَ

٢٧

Ул итне кунакларның алларына якын куйды, кунаклар исә ашамадылар, чөнки алар фәрештә иделәр, ләкин Ибраһим белми иде. Ибраһим кунакларга ашамыйсызмы диде.