44. Surah Ad-Dukhan, Albanian Translation

Pasha librin sqarues (të së drejtës nga e kota)!

Ne e zbritëm ate në një natë të bekuar (në natën e begatshme të kadrit). Ne dëshiruam t’u tërheqim vërejtjen, e njerëzit të jenë të gatshëm.

Në atë (natë) zgjidhet çdo çshtje në mënyrë të prerë.

Urdhër i përcaktuar nga Vetë Ne. S’ka dyshim se Ne dërguam të dërguar.

(E zbeitëm) Nga Mëshira e Zotit tënd; Ai është dëgjuesi, i dijshmi.

Zoti i qiejve e i tokës dhe çka ka ndërmjet tyre, nëse jeni të bindur.

Nuk ka Zot tjetër, vetëm Ai që jep jetë dhe vdekje, Zoti juaj dhe Zoti i prindërve tuaj të lashtë.

Ti pra, prite ditën kur qielli sjell një tym konkret.

Ai (tymi) i përfdhinë njerëzit. Ky është një ndëshkim i mundimshëm.

(Ata thonë) Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin, ne do të besojmë.

Prej nga atyre ajo këshillë (ai mësim), kur atyre u pat ardhur pejgamber me argument (e nuk besuan)?

Po ia kthyen shpinën atij (pejgamberit) dhe thanë: “I mësuar prej dikujt, i çmendur”.

Ne do t’ua largojmë dënimin për pak kohë, por ju do t’i ktheheni kotësisë.

(Përkujto) Ditën kur do t’i kapim me atë rrëmbimin Tonë të fuqishëm e do t’u hakmerremi.

Ne përpara tyre e vumë në sprovë popullin e faraonit, dhe i pat ardhur i dërguar i ndershëm.

(U pat thënë): “Të m’i dorëzoni robërit e All-llahut, unë sjell argument të sigurt.

E mos bëni mendjemadhësi ndaj All-llahut, unë sjell argument të sigurt.

Unë i jam mbështetur Zotit tim dhe Zotit tuaj nga (Kërcënimi) që të më gurëzoni (më mbytni).

E nëse nuk më besoni atëherë hiqnu meje (më lini të lirë)!”

E thirri Zotin e vet: “Këta janë popull kriminelë”.

(Ne i thamë) Tërhiqu me robërit e Mi natën, se do të jeni të ndjekur.

Dhe lëre detin ashtu të qetë (të hapur) se ata janë ushtri që do të përmbytet.

Sa kopshte e kroje kanë lënë!

Edhe ara të mbjella e vende të bukura.

dhe sa të mira që i kanë përjetuar.

Ja, ashtu atë ua lëmë në trashëgim një populli tjetër.

Prë ta nuk qajtën as qielli e as toka dhe atyre nuk iu dha afat.

Ndërsa Ne i shpëtuam beni israilët prej vuajtjeve nënqmuese,

Prej faraonit. Vërtet ai ishte mizor i pakufishëm.

Ne i patëm zgjedhur ata (besimtarët e beni israilëve) me vetëdije ndër njerëzit e asaj kohe.

Dhe u dhamë argumente (mrekulli) në të cilat patën përvojë të qartë.

E këta (populli yt) me siguri do të thonë:

“S’ka tjetër, vetëm ajo vdekja jonë e parë dhe ne nuk do të ringjallemi!

Nëse jeni të vërtetë çka thoni (u thonë Muhammedit e besimtarëve), na sillni pra (në jetë) etërit tanë (të vdekur)!

A janë ata (idhujtarët) më të fortë, apo populli i Tubeit dhe ata që ishin përpara tyre. Ne ata i zhdukëm, sepse ishin kriminelë.

Ne nuk krijuam qiejt e tokën dhe çka ndërmjet tyre, pa një qëllim.

Por, Ne i krijuam të dyja me qëllim të caktuar, mirëpo shumica e tyre nuk dinë.

S’ka dyshim se dita e kijametit ku kryhet gjykimi, është e caktim i të gjithë atyre.

Në atë ditë nuk bën dobi asgjë miku për mikun, e as nuk mund të ndihmohen.

Përjashtim bën ai që e mëshiron All-llahu, se Ai është ngadhnjyesi, i mëshirshmi.

Është e vërtetë se pema e Zekumit,

Do të jetë ushqim i mëkatarëve.

vlon si katran (si pezhgeja) në barqet.

Ashtu si vlon uji i valë.

(U thuhet engjëjve për mëkatarin) Rrëmbene e grahne ne mes të Xhehennemit.

Dhe hudhni mbi kokën e tij ujin e valë e shtonja mundimin.

(I thuhet): Shijoje! se ti je ai forti, i autoritetshmi.

E ky është ai (dënimi) për të cilin dyshonit.

Vërtet, ata që i patën frikë Zotit, janë në vende të qeta.

Janë në Xhennete e në burime që rrjedhin.