وَٱتۡرُكِ

ٱلۡبَحۡرَ

رَهۡوًاۖ

إِنَّهُمۡ

جُندٞ

مُّغۡرَقُونَ

٢٤

Баҳрро, ки ором аст, пушти сар гузор, (яъне, баҳрро бар ҳамон шакле, ки баъд аз гузаштанат аз он қарор дорад, вогузор), то Фиръавн ва қавмаш бо итминон вориди он шаванд, ки ҳароина, онҳо лашкаре ғарқшаванда ҳастанд.¹