مِنۡ

أَجۡلِ

ذَٰلِكَ

كَتَبۡنَا

عَلَىٰ

بَنِيٓ

إِسۡرَٰٓءِيلَ

أَنَّهُۥ

مَن

قَتَلَ

نَفۡسَۢا

بِغَيۡرِ

نَفۡسٍ

أَوۡ

فَسَادٖ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

فَكَأَنَّمَا

قَتَلَ

ٱلنَّاسَ

جَمِيعٗا

وَمَنۡ

أَحۡيَاهَا

فَكَأَنَّمَآ

أَحۡيَا

ٱلنَّاسَ

جَمِيعٗاۚ

وَلَقَدۡ

جَآءَتۡهُمۡ

رُسُلُنَا

بِٱلۡبَيِّنَٰتِ

ثُمَّ

إِنَّ

كَثِيرٗا

مِّنۡهُم

بَعۡدَ

ذَٰلِكَ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

لَمُسۡرِفُونَ

٣٢

Because of that, We decreed upon the Children of Israel that whoever kills a soul unless for a soul¹ or for corruption [done] in the land² - it is as if he had slain mankind entirely. And whoever saves one³ - it is as if he had saved mankind entirely. And Our messengers had certainly come to them with clear proofs. Then indeed many of them, [even] after that, throughout the land, were transgressors.⁴

Ана ўша (фожеа) сабабли Бани Исроил зиммасига (шундай фармонни) ёзиб қўйдик: кимки бирон жонни ўлдирмаган ва Ерда бузғунчилик қилиб юрмаган одамни ўлдирса, демак, у гуё барча одамларни ўлдирибди ва кимки унга ҳаёт ато этса (яъни, ўлдиришдан бош тортса), демак, у гўё барча одамларга ҳаёт берибди. Уларга (Бани Исроилга) пайғамбарларимиз мана шундай ҳужжатлар келтирдилар. Шундан кейин ҳам улардан кўплари Ер юзида (қон тўкиш билан) ҳаддан ошиб юргувчидирлар.¹