﴿وَٱسۡتَبَقَا ٱلۡبَابَ﴾ بَادَرَ إلَيْهِ يُوسُف لِلْفِرَارِ وَهِيَ لِلتَّشَبُّثِ بِهِ فَأَمْسَكَتْ ثَوْبه وَجَذَبَتْهُ إلَيْهَا ﴿وَقَدَّتۡ﴾ شَقَّتْ ﴿قَمِیصَهُۥ مِن دُبُرࣲ وَأَلۡفَیَا﴾ وَجَدَا ﴿سَیِّدَهَا﴾ زَوْجهَا ﴿لَدَا ٱلۡبَابِۚ﴾ فَنَزَّهَتْ نَفْسهَا ثُمَّ ﴿قَالَتۡ مَا جَزَاۤءُ مَنۡ أَرَادَ بِأَهۡلِكَ سُوۤءًا﴾ زِنًا ﴿إِلَّاۤ أَن یُسۡجَنَ﴾ يُحْبَس فِي سِجْن ﴿أَوۡ عَذَابٌ أَلِیمࣱ ٢٥﴾ مُؤْلِم بِأَنْ يُضْرَب