أَنِ

ٱقۡذِفِيهِ

فِي

ٱلتَّابُوتِ

فَٱقۡذِفِيهِ

فِي

ٱلۡيَمِّ

فَلۡيُلۡقِهِ

ٱلۡيَمُّ

بِٱلسَّاحِلِ

يَأۡخُذۡهُ

عَدُوّٞ

لِّي

وَعَدُوّٞ

لَّهُۥۚ

وَأَلۡقَيۡتُ

عَلَيۡكَ

مَحَبَّةٗ

مِّنِّي

وَلِتُصۡنَعَ

عَلَىٰ

عَيۡنِيٓ

٣٩

«Аны сандыкка салып, (Нил) дарыяга таштагын, дарыя аны жээкке чыгарат. (Кийин) аны өзүнүн жана Менин душманым (Фараон) таап алат». Жана Биздин көз алдыбызда, (коргообузда жана камкордугубузда) тарбияланышың үчүн, сага Өзүбүздөн бир махаббат (нур) бергенбиз.