وَرَفَعَ

أَبَوَيۡهِ

عَلَى

ٱلۡعَرۡشِ

وَخَرُّواْ

لَهُۥ

سُجَّدٗاۖ

وَقَالَ

يَٰٓأَبَتِ

هَٰذَا

تَأۡوِيلُ

رُءۡيَٰيَ

مِن

قَبۡلُ

قَدۡ

جَعَلَهَا

رَبِّي

حَقّٗاۖ

وَقَدۡ

أَحۡسَنَ

بِيٓ

إِذۡ

أَخۡرَجَنِي

مِنَ

ٱلسِّجۡنِ

وَجَآءَ

بِكُم

مِّنَ

ٱلۡبَدۡوِ

مِنۢ

بَعۡدِ

أَن

نَّزَغَ

ٱلشَّيۡطَٰنُ

بَيۡنِي

وَبَيۡنَ

إِخۡوَتِيٓۚ

إِنَّ

رَبِّي

لَطِيفٞ

لِّمَا

يَشَآءُۚ

إِنَّهُۥ

هُوَ

ٱلۡعَلِيمُ

ٱلۡحَكِيمُ

١٠٠

Dhe ai të dy prindërit e vet i mori lart në fron (i uli pranë vete), e ata iu përulën atij, e ai tha: “O ati im, kjo është domethënia e ëndërreës sime të mëparshme. Zoti im këtë tanimë e bëri realitet, e mua më dhuroi mirësi kur më nxorri prej burgut, e juve u solli ngs fshati pasi djalli pat futur përçarje ndërmjet meje dhe vëllezërve të mij. Zoti, im me mjeshtri e butësi realizon dëshirën e vet për çka don, vërtet Ai është më i dijshmi, i urti.