لَوۡ

كَانَ

عَرَضٗا

قَرِيبٗا

وَسَفَرٗا

قَاصِدٗا

لَّٱتَّبَعُوكَ

وَلَٰكِنۢ

بَعُدَتۡ

عَلَيۡهِمُ

ٱلشُّقَّةُۚ

وَسَيَحۡلِفُونَ

بِٱللَّهِ

لَوِ

ٱسۡتَطَعۡنَا

لَخَرَجۡنَا

مَعَكُمۡ

يُهۡلِكُونَ

أَنفُسَهُمۡ

وَٱللَّهُ

يَعۡلَمُ

إِنَّهُمۡ

لَكَٰذِبُونَ

٤٢

Эгер (О, Мухаммад, сен чакырган нерсе) дүйнөлүк пайда же жеңил сапар болсо, алар сени сөзсүз ээрчимек. Бирок, аларга аралык алыс болду. Жана алар Аллахка ант ичип: “Эгер мүмкүнчүлүгүбүз болгондо силер менен чыкмакпыз” деп, өздөрүн өлүмгө (тозокко) түртүшөт. Аллах алардын анык жалганчы экенин билет.[1] ¹