قَالَ

اٰمَنْتُمْ

لَهٗ

قَبْلَ

اَنْ

اٰذَنَ

لَكُمْ ۚ

اِنَّهٗ

لَكَبِیْرُكُمُ

الَّذِیْ

عَلَّمَكُمُ

السِّحْرَ ۚ

فَلَسَوْفَ

تَعْلَمُوْنَ ؕ۬

لَاُقَطِّعَنَّ

اَیْدِیَكُمْ

وَاَرْجُلَكُمْ

مِّنْ

خِلَافٍ

وَّلَاُوصَلِّبَنَّكُمْ

اَجْمَعِیْنَ

۟ۚ

[Fir’awni] ni jedhe: “Odoo ani isiniif hin hayyamin isatti amantanii? inni hangafa keessan kan sihrii isin barsiiseedha. Fuulduratti [waan ta’u] beekuuf jirtu, Dhugumatti, ani Harkoowwan keessaniifi Lukoowwan keessan wal-faallessuudhaan isin irraan mummura, Dhugumatti hunduma keessan isinin fannisa.”