فَكَيۡفَ

إِذَآ

أَصَٰبَتۡهُم

مُّصِيبَةُۢ

بِمَا

قَدَّمَتۡ

أَيۡدِيهِمۡ

ثُمَّ

جَآءُوكَ

يَحۡلِفُونَ

بِٱللَّهِ

إِنۡ

أَرَدۡنَآ

إِلَّآ

إِحۡسَٰنٗا

وَتَوۡفِيقًا

٦٢

Энди, қилган нарсалари туфайли уларга мусийбат етгандан сўнг, сенга келиб, Аллоҳ ила қасам ичиб: «Биз фақат яхшилик ва тавфиқни хоҳлаган эдик», дейишлари қандай бўлди?