فَجَآءَتۡهُ

إِحۡدَىٰهُمَا

تَمۡشِي

عَلَى

ٱسۡتِحۡيَآءٖ

قَالَتۡ

إِنَّ

أَبِي

يَدۡعُوكَ

لِيَجۡزِيَكَ

أَجۡرَ

مَا

سَقَيۡتَ

لَنَاۚ

فَلَمَّا

جَآءَهُۥ

وَقَصَّ

عَلَيۡهِ

ٱلۡقَصَصَ

قَالَ

لَا

تَخَفۡۖ

نَجَوۡتَ

مِنَ

ٱلۡقَوۡمِ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٢٥

Эки кыздан бири анын жанына ыйбаа менен басып келип: «Атам сизди чакырууда, бизге (койлорубузду) сугарып бергениңиздин сыйлыгын бериш үчүн» – деди. Анын алдына барып, ага башынан өткөндөрүн айтып бергенде, ал: «Коркпогун. Сен (Аллах кааласа) залым адамдардан кутулдуң» - деди.[1] ¹