فَإِذَا

قَضَيۡتُم

مَّنَٰسِكَكُمۡ

فَٱذۡكُرُواْ

ٱللَّهَ

كَذِكۡرِكُمۡ

ءَابَآءَكُمۡ

أَوۡ

أَشَدَّ

ذِكۡرٗاۗ

فَمِنَ

ٱلنَّاسِ

مَن

يَقُولُ

رَبَّنَآ

ءَاتِنَا

فِي

ٱلدُّنۡيَا

وَمَا

لَهُۥ

فِي

ٱلۡأٓخِرَةِ

مِنۡ

خَلَٰقٖ

٢٠٠

Ал эми, ибадат - жөрөлгөңөрдү аткарып болгон соң (такбирлерди айтып) Аллахты, ата-бабаңарды эстегендей же андан да катуураак эстегиле. Адамдардан кээ бирөөлөрү (Акыретти унутуп): “О, Рабби! Бизге ушул дүйнөдө бер” - дешет. Андайларга Акыреттен насип жок!