كُتِبَ

عَلَيۡكُمۡ

إِذَا

حَضَرَ

أَحَدَكُمُ

ٱلۡمَوۡتُ

إِن

تَرَكَ

خَيۡرًا

ٱلۡوَصِيَّةُ

لِلۡوَٰلِدَيۡنِ

وَٱلۡأَقۡرَبِينَ

بِٱلۡمَعۡرُوفِۖ

حَقًّا

عَلَى

ٱلۡمُتَّقِينَ

١٨٠

Силерден бирөөңөргө өлүм жакындашса, мал-дүйнөсүн ата-энесине жана тууган уруктарына осуят кылып, жакшылык менен (өз абалына карап, ысырапсыз мурас) калтыруусу силерге парыз кылынды. Бул такыба кишилерге катуу милдет![1] ¹