هَلْ

یَنْظُرُوْنَ

اِلَّا

تَاْوِیْلَهٗ ؕ

یَوْمَ

یَاْتِیْ

تَاْوِیْلُهٗ

یَقُوْلُ

الَّذِیْنَ

نَسُوْهُ

مِنْ

قَبْلُ

قَدْ

جَآءَتْ

رُسُلُ

رَبِّنَا

بِالْحَقِّ ۚ

فَهَلْ

لَّنَا

مِنْ

شُفَعَآءَ

فَیَشْفَعُوْا

لَنَاۤ

اَوْ

نُرَدُّ

فَنَعْمَلَ

غَیْرَ

الَّذِیْ

كُنَّا

نَعْمَلُ ؕ

قَدْ

خَسِرُوْۤا

اَنْفُسَهُمْ

وَضَلَّ

عَنْهُمْ

مَّا

كَانُوْا

یَفْتَرُوْنَ

۟۠

Чекаат ли тие да се остварат заканите нејзини? Тој ден кога ќе се остварат, ќе кажат тие што претходно заборавиле: „Пратениците од Господарот наш Вистината ја носеа! Камо да имаме некаков заговорник, па да се заземе за нас или да ни биде дозволено да се вратиме, па да постапуваме поинаку од тоа како што претходно постапувавме!“ Но, тие самите се упропастија, а нема да ги има ни тие што ги измислуваа.